Μεταγνώσεις

«Ηταν οι καλύτερες μέρες, ήταν οι χειρότερες μέρες, ήταν τα χρόνια της σοφίας, ήταν τα χρόνια της άνοιας, ήταν η εποχή της πίστης, ήταν η εποχή της ολιγοπιστίας, η εποχή του Φωτός και η εποχή του Σκότους, ήταν η άνοιξη της ελπίδας και ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε μπρος μας τα πάντα, είχαμε μπρος μας το τίποτε, πηγαίναμε όλοι στον Παράδεισο, πηγαίναμε όλοι στο αντίθετό του»
Ch Dickens, A Tale of Two Cities

«Εσύ κι εγώ Ζόιντ, είμαστε σαν τον Μπιγκ Φουτ. Οι καιροί περνούν, εμείς ποτέ δεν αλλάζουμε…»
Τ Πύντσον, Vineland

«Οι άνθρωποι κάνουν την ίδια τους την Ιστορία, δεν την κάνουν όμως κάτω από ελεύθερες συνθήκες, που διάλεξαν μόνοι τους, μα κάτω από συνθήκες που βρέθηκαν άμεσα, που δόθηκαν και κληρονομήθηκαν από το παρελθόν.»
K Μαρξ, Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη

«Αυτοί που ελέγχουν το Μικροσκοπικό, ελέγχουν τον κόσμο»
Τ Πύντσον,
Mason & Dixon

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Ενρίκε Καπρίλες Ραντόνσκι: ο "δημοκράτης"

Γέλασε το χειλάκι των απανταχού καπιταλιστών μόλις μαθεύτηκε ο θάνατος του Ούγο Τσάβες. "Τώρα η Βενεζουέλα έχει την ευκαιρία να οικοδομήσει την δημοκρατία", αποφάνθηκε το υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ. Κι όπως είναι γνωστό, εκφραστής των δυτικών "δημοκρατικών ιδεωδών" στην "αντιδημοκρατική" μπολιβαριανή Βενεζουέλα είναι ο 40χρονος Ενρίκε Καπρίλες Ραντόνσκι. Βέβαια, στις προ ολίγων μηνών εκλογές, ο Τσάβες κατάπιε αμάσητο τον Καπρίλες αλλά είναι κοινό μυστικό ότι εκείνες οι εκλογές δεν ήταν...δημοκρατικές. Τώρα, βέβαια, πώς διάβολο γίνεται στις βουλευτικές εκλογές μιας μη δημοκρατικής χώρας, το κόμμα που υποστηρίζει τον αντιδημοκρατικό πρόεδρο να μην εξασφαλίζει απόλυτη πλειοψηφία στην βουλή, αυτό μόνο οι ειδικοί στις "δημοκρατίες της μπανάνας" μπορούν να μας το εξηγήσουν.

Επίσης, στις περιφερειακές εκλογές που έγιναν το 2008 στην αντιδημοκρατική Βενεζουέλα, μπορεί το κόμμα τού Τσάβες να κέρδισε τις 17 από τις 23 περιφέρειες (σ.σ.: η Βενεζουέλα είναι ομοσπονδιακή χώρα και οι πολιτείες της έχουν δικό τους κυβερνήτη, περίπου όπως οι ΗΠΑ ή η Μαλαισία), αλλά έχασε δυο από τις μεγαλύτερες περιφέρειες και την περιφέρεια της πρωτεύουσας Καράκας. Δεν καταλαβαίνω τι σόι δικτάτορας ήταν ο μακαρίτης... Τέλος πάντων.

Στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, οι κύριοι αντίπαλοι θα είναι ο μέχρι πρό τινος υπαρχηγός τού Τσάβες και νυν προσωρινός πρόεδρος της χώρας Νικόλας Μαδούρο και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Ενρίκε Καπρίλες, κυβερνήτης της πλούσιας πολιτείας Μιράντα. Κι αφού ξέρουμε πως ο Μαδούρο θα κινηθεί στα χνάρια τού Τσάβες, ας ρίξουμε σήμερα λίγο φως στην προσωπικότητα του Καπρίλες.

Ο Ενρίκε Καπρίλες, λοιπόν, είναι γόνος πάμπλουτης οικογένειας, οι ρίζες της οποίας βρίσκονται στην Ρωσσία και στην Πολωνία. Ο προπάππος του ήταν σεφαραδίτης εβραίος και η μητέρα του ασκενάζυ εβραία, αλλά ο νεαρός Ενρίκε ανατράφηκε ως καθολικός και σπούδασε νομικά σε καθολικό πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του, ο μεγαλοβιομήχανος Ενρίκε Καπρίλες Γκαρσία, ήταν ο άνθρωπος που φρόντισε να φέρει στην χώρα τον πολιτειακό κολοσσό Κραφτ Φουντς. Χάρη στα λεφτά τής οικογένειάς του, ο νεαρός Ενρίκε κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος της Μπαρούτας το 2000, στα 28 του χρόνια.

Όταν ξέσπασε το πραξικόπημα κατά του Τσάβες το 2002, ο δήμαρχος Καπρίλες τάχθηκε στο πλευρό των στασιαστών, μη διστάζοντας να συλλάβει ακόμη και τον υπουργό εσωτερικών τής χώρας. Εννοείται ότι η οικογένεια Καπρίλες έθεσε στην υπηρεσία των στασιαστών τις εφημερίδες, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και το τηλεοπτικό κανάλι που κατέχει. Μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος, ο Καπρίλες αντιμετώπισε σωρεία κατηγοριών για δολοφονίες πολιτικών του αντιπάλων, οι οποίες διαπράχθηκαν με εντολές του κατά την εκδήλωση του πραξικοπήματος. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι με την στάση του απέτρεψε εκατόμβες θυμάτων. Οι ΗΠΑ στήριξαν ανοιχτά τον Καπρίλες, κατηγορώντας τον Τσάβες ότι καταπατά ανθρώπινα δικαιώματα και ότι η αναμενόμενη δίκη τού Καπρίλες δεν θα ήταν δίκαιη. Ο Τσάβες έκανε ρελάνς: χορήγησε πολιτική αμνηστία στους πολιτικούς του αντιπάλους και απάλλαξε τον Καπρίλες από κάθε δίωξη, δηλώνοντας ότι "η επανάσταση δεν φοβάται ανδρείκελα".

Το 2000, ο Καπρίλες γνωρίστηκε με τον νεοεκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Τζωρτζ Μους τον Β(λάκα), τον οποίο και γοήτευσε τόσο ώστε ο Μπους άρχισε να υποστηρίζει ανοιχτά τον αντίπαλο του Τσάβες. Η υποστήριξη περιλάμβανε και χρηματοδότηση του κόμματος του Καπρίλες με πολλά εκατομμύρια, μέσω της National Endowment for Democracy, μιας υπηρεσίας που φτιάχτηκε επί Ρέηγκαν και διαθέτει δεκάδες εκατομμύρια δολλάρια ετησίως για την στήριξη πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων, κινημάτων αντιφρονούντων και μέσων ενημέρωσης σε δεκάδες χώρες (*).

Ο Καπρίλες περηφανεύεται ότι επί των ημερών του μειώθηκε η εγκληματικότητα στην περιφέρειά του, χάρη στην έμπνευσή του να αναθέσει την εκπαίδευση των αστυνομικών του στο...FBI! Μάλιστα δε, οι αμερικανοί συγκινήθηκαν τόσο από την "ευγενική" συμπεριφορά τού κυβερνήτη, ώστε όχι μόνο πρόσφεραν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους αλλά χρηματοδότησαν και το έργο μέσω της πρεσβείας τους. Το ότι το 2002 αυτή η πρεσβεία αναγνώρισε μέσα σε λίγες ώρες τους πραξικοπηματίες ως νόμιμη εξουσία, αποτελεί απλή λεπτομέρεια. Α! Λεπτομέρεια αποτελεί και το ότι τα πραγματικά στοιχεία κατατάσσουν την πολιτεία Μιράντα στην τρίτη θέση από πλευράς εγκληματικότητας αλλά και το ότι την περίοδο 2011-2012 οι δολοφονίες αυξήθηκαν κατά 15%. Σύμφωνα με τον Καπρίλες, η εγκληματικότητα έχει μειωθεί κι αυτό είναι που μετράει.

Ο εκλεκτός των ΗΠΑ δεν έχανε ευκαιρία να αντιπαρατεθεί στον Τσάβες. Και δεν εννοούμε μόνο την συμπαράταξή του με τους πραξικοπηματίες, την τηλεοπτική του πρόσκληση στον Τσάβες να παραιτηθεί ή την συμμετοχή του στον βομβαρδισμό τού προεδρικού μεγάρου. Ως και τους κοινωνικούς λειτουργούς, που τοποθέτησε ο Τσάβες στην περιοχή, απέλυσε. Όπως απέλυσε και περισσότερους από χίλιους εργαζομένους στον πολιτιστικό τομέα, κλείνοντας παράλληλα δεκάδες βιβλιοθήκες.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες για να μαντέψουμε ότι ο Καπρίλες είναι οπαδός τού νεοφιλελευθερισμού. Εν όψει των εκλογών, το πρόγραμμά του περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:
- επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων,
- ακύρωση των μεταρρυθμίσεων περί αναδασμού της γης,
- κατάργηση του νόμου περί αλιείας, χάρη στον οποίο είδαν χαΐρι χιλιάδες μικροαλιείς,
- διακοπή των σχέσεων με "αντιδημοκρατικές" χώρες (Κούβα, Βολιβία, Εκουαδόρ κλπ),
- κατάργηση του Ειδικού Ταμείου Ανάπτυξης, το οποίο χρηματοδοτείται με πόρους τής κρατικής εταιρείας πετρελαίου PDVSA, η οποία και θα ιδιωτικοποιηθεί,
- διακοπή τού προγράμματος Petrocaribe, μέσω του οποίου εξασφαλίζουν φτηνό πετρέλαιο 18 χώρες τής Κεντρικής και Νότιας Αμερικής,
- πλήρη κατάργηση των διατιμήσεων και απελευθέρωση των τιμών.

Άφησα το καλύτερο για το τέλος. Ο Καπρίλες έχει υποσχεθεί ότι, αν εκλεγεί πρόεδρος, θα χορηγήσει αμνηστία στον Πέδρο Καρμόνας. Ποιός είναι αυτός; Ο επί κεφαλής τού πραξικοπήματος του 2002, ο οποίος σήμερα ζη ως φυγάς στην Κολομβία (την δημοκρατικώτερη χώρα τής Νοτίου Αμερικής, κατά τις ΗΠΑ).

Κάτι μου λέει ότι ο Μαδούρο θα κάνει εκλογικό περίπατο α λα Τσάβες...


(*) Περισσότερα για την NED, στο The New York Times "Reports" On The National Endowment For Democracy

Πηγή: Cogito ergo sum

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου