Μεταγνώσεις

«Ηταν οι καλύτερες μέρες, ήταν οι χειρότερες μέρες, ήταν τα χρόνια της σοφίας, ήταν τα χρόνια της άνοιας, ήταν η εποχή της πίστης, ήταν η εποχή της ολιγοπιστίας, η εποχή του Φωτός και η εποχή του Σκότους, ήταν η άνοιξη της ελπίδας και ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε μπρος μας τα πάντα, είχαμε μπρος μας το τίποτε, πηγαίναμε όλοι στον Παράδεισο, πηγαίναμε όλοι στο αντίθετό του»
Ch Dickens, A Tale of Two Cities

«Εσύ κι εγώ Ζόιντ, είμαστε σαν τον Μπιγκ Φουτ. Οι καιροί περνούν, εμείς ποτέ δεν αλλάζουμε…»
Τ Πύντσον, Vineland

«Οι άνθρωποι κάνουν την ίδια τους την Ιστορία, δεν την κάνουν όμως κάτω από ελεύθερες συνθήκες, που διάλεξαν μόνοι τους, μα κάτω από συνθήκες που βρέθηκαν άμεσα, που δόθηκαν και κληρονομήθηκαν από το παρελθόν.»
K Μαρξ, Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη

«Αυτοί που ελέγχουν το Μικροσκοπικό, ελέγχουν τον κόσμο»
Τ Πύντσον,
Mason & Dixon

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Σσσς… Οι Γερμανοί κοιμούνται!




Εδώ και περίπου ένα χρόνο, η Ευρωζώνη και τα όργανά της το παίζουν καθυστερήσεις, όχι ότι δεν το έκαναν και προηγουμένως, (όλοι θυμόμαστε το περίφημο «τενεκεδάκι», που μόλις και με τα βίας ρόλαρε μπροστά, από σύνοδο σε σύνοδο κορυφής), αλλά αυτή τη φορά το «τενεκεδάκι» αντί για μπροστά, ρολάρει προς τα πίσω αψηφώντας το μόνο σταθερό σ’ αυτό τον κόσμο, το Νόμο της Βαρύτητας.
 
Ο λόγος είναι οι Γερμανικές εκλογές, και η διατήρηση της ηρεμίας των αποχαυνωμένων γερμανών ψηφοφόρων, ώστε να ξαναψηφίσουν Μέρκελ.
 
-Θα προχωρήσει η τραπεζική ένωση;

-Ναι, όχι όμως τώρα, αλλά μετά τις Γερμανικές εκλογές.
 
-Θα κουρευτεί το ελληνικό χρέος;

-Δεν ήρθε ακόμα η ώρα. Θα δούμε μετά τις Γερμανικές εκλογές.

-Πώς θα χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη;

-Θα δούμε, μετά τον Σεπτέμβριο, όταν με το καλό θα έχουν τελειώσει οι Γερμανικές εκλογές.

Ενώ είναι φανερό, και εκ πρώτης όψεως λογικό, η στοργική μητέρα Μέρκελ να καθυστερεί τη λήψη άμεσων αποφάσεων που θα δυσαρεστήσουν το πιστό της ποίμνιο, αποφάσεις που ουσιαστικά συνεπάγονται την εις βάρος του φορολογική αφαίμαξη, προς όφελος των ανάξιων να βοηθηθούν Νοτίων, εν τούτοις ερωτήματα εγείρονται σχετικά με το κατά πόσον οι Γερμανοί πείθονται από τις προσπάθειες της γερμανικής ηγεσίας να δημιουργήσει κλίμα τεχνητού εφησυχασμού.

Αν η Γερμανία ήταν μια αποκλεισμένη χώρα αυτό θα μπορούσε να ισχύει. Αλλά επειδή δεν είναι και επειδή ο αχός από τον υπόλοιπο κόσμο σχετικά με το τι πρόκειται να διαμειφθεί μετά τις εκλογές φτάνει αμείωτος και προς τα μέσα, δυο τινά μπορούν να συμβαίνουν: είτε η Καγκελάριος είναι «μανούλα» στις γητειές ώστε να αποκοιμίζει ολόκληρη τη χώρα της, είτε οι Γερμανοί είναι επιρρεπείς στην αποχαύνωση και το παραμύθι.

Επειδή, δυσκολεύομαι να πιστέψω, είτε το ένα, είτε το άλλο, αναρωτιέμαι, προς τι όλη αυτή η φαρσοκωμωδία στην οποία προφανώς συμπράττουν στον ίδιο βαθμό, τόσο οι θύτες όσο και τα προς εξαπάτηση θύματα.

Δυστυχώς, η πολιτική περισσότερο από ποτέ στηρίζεται εν γνώσει της στην τέχνη της εξαπάτησης, έστω και με αυτό τον τόσο χονδροειδή τρόπο, για να δρέπει πλειοψηφίες από τα πλέον αδαή, αμόρφωτα, και καθυστερημένα πνευματικά και κοινωνικά στρώματα.

Πηγή: CYNICAL

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου